Gesundheit

Helpt angst je om te leren?

Dit nauwe verband tussen angst en herinnering zou ons ertoe kunnen brengen te denken dat angst het leren bevordert. Uit onderzoek blijkt echter dat dit op de lange termijn negatieve gevolgen kan hebben voor zowel kinderen als volwassenen, en het leren moeilijker kan maken.

Dus hoe leren we en wat leren we als we bang zijn? Dit zijn de antwoorden die onderzoek ons ​​oplevert.

(Artikel uit The Conversation, geschreven door Deborah Pino Pasternak, universitair hoofddocent in Early Childhood Education and Community, Universiteit van Canberra)

Hoe angst het leren van kinderen beïnvloedt

Angst is bedoeld om ons te beschermen tegen huidige en toekomstige gevaren. Geconfronteerd met situaties die hen beangstigen, leren kinderen nieuwe ervaringen te vermijden in plaats van het onbekende met nieuwsgierigheid te verkennen, aan te gaan en te benaderen.

Voortdurende blootstelling aan angst verandert de manier waarop de hersenen reageren op de buitenwereld. Angst veroorzaakt een stressreactie in de hersenen en zet deze in alarm; het maakt ons hyperreactief om resoluut te reageren op bedreigingen die zich voordoen.

Lees ook >> Sociale angststoornis kan een verband hebben met de darmmicrobiota

Deze houding kan welkom zijn als je bijvoorbeeld geconfronteerd wordt met de agressiviteit van een onbekende. Maar het is niet productief in een studieomgeving als school, waar van ons wordt gevraagd open te staan ​​voor nieuwe ervaringen en innovatieve oplossingen te creëren.

In feite zijn de hersengebieden die worden geactiveerd als we bang zijn, anders dan de hersengebieden die we gebruiken als we goed nadenken over de manier waarop we een lastig probleem kunnen aanpakken. Onderzoek heeft aangetoond dat wanneer we in een staat van angst verkeren, de meest primitieve delen van de hersenen de activiteit van de prefrontale cortex, het ‘controlecentrum’ van de hersenen, overnemen.

Dit betekent dat het erg moeilijk is om voorspellingen te doen, verstandige beslissingen te nemen en onze bestaande kennis te gebruiken als we ons bedreigd of bang voelen.

Angst wordt overgedragen van volwassenen op kinderen

Volwassenen spelen een cruciale rol in de manier waarop kinderen op angst zullen reageren. Hun gedrag in onbekende situaties dient als model voor jongere kinderen. Ze creëren ook (of niet) veilige omgevingen die de ontdekkingstocht van kinderen aanmoedigen.

Angst kan gemakkelijk worden geleerd via de volwassenen die er toe doen in het leven van het kind. Studies hebben aangetoond dat peuters en schoolgaande kinderen nieuwe ervaringen leren vermijden als hun ouders hierover communiceren of tekenen van angst vertonen.

Denk bijvoorbeeld eens aan hoe een kind kan leren bang te zijn voor dieren door de reacties van zijn ouders te zien. Of bijvoorbeeld hoe voortdurend waarschuwingen als ‘Wees voorzichtig!’ » kan ervoor zorgen dat een kind te bang wordt om risico’s te nemen tijdens het spelen, in bomen klimmen, enz.

Het gedrag van volwassenen heeft ook invloed op de mate van innerlijke veiligheid die kinderen voelen, waardoor ze zichzelf kunnen zijn en de wereld met vertrouwen kunnen verkennen.

Uit onderzoek naar het gedrag van ouders blijkt consequent dat ouderschap waarbij fysieke en verbale agressie betrokken is, gepaard gaat met slechtere prestaties van het kind, waaronder slechte schoolprestaties, hogere niveaus van agressie en angst, en slechte relaties met leeftijdsgenoten.

De situatie is volledig omgekeerd als ouders, terwijl ze regels en grenzen stellen, warm zijn en autonomie aanmoedigen.

Leraren kunnen ook een cruciale rol spelen in de ontwikkeling van angstreacties. Leerlingen zijn waarschijnlijk gemotiveerder en hebben meer kans op succesvol onderwijs als leraren ‘autonomievriendelijk’ zijn, wat inhoudt dat ze nieuwsgierig zijn en openstaan ​​voor de interesses van leerlingen, naar hun mening vragen en hen keuzes bieden, een scala aan emoties accepteren, van frustratie, woede of onwil om te spelen tot vreugde en nieuwsgierigheid.

De effecten van angst op het leren van volwassenen

Veel mensen die als volwassenen last hadden van angstgevoelens, werden als kind blootgesteld aan omgevingen waarin zij zich voortdurend bedreigd voelden.

Het kan zijn dat deze volwassenen het nemen van nieuwe taken vermijden, voortdurend nieuwe vragen overwegen en standpunten vermenigvuldigen. Dit zijn vaardigheden die werkgevers over het algemeen waarderen.

Lees ook >> Moeten we thuisbevallingen beter begeleiden?

Werkomgevingen die angst creëren, kunnen ook contraproductief en stressvol zijn.

Werkomgevingen die angst creëren, kunnen ook contraproductief en stressvol zijn. Shutterstock

Uit onderzoek blijkt dat wanneer werknemers hun werkomgeving als onveilig ervaren, zij een grotere kans hebben op burn-out, angst en stress. Stressvolle situaties kunnen ook ons ​​vermogen belemmeren om wat we weten over te dragen naar nieuwe situaties.

Bovendien zeggen onderzoekers dat een vertrouwensrelatie tussen werknemers en hun superieuren de neiging van werknemers kan beïnvloeden om hun kwetsbaarheid te onthullen en taken te aanvaarden die onzekerheid met zich meebrengen.

Onderzoekers hebben ook ontdekt dat positieve relaties op het werk de creativiteit kunnen stimuleren, waardoor opdrachten interessanter en leuker worden.

Wat leren we als we bang zijn?

Angst gaat inderdaad gepaard met leren. De vraag is wat het is.

Geconfronteerd met bedreigingen en vijandigheid leren we uitdagingen te vermijden en ons te conformeren aan externe regels in plaats van ons af te vragen hoe we systemen kunnen verbeteren. We beschermen onze gevoelens en beperken onze gedachten tot gebieden die veilig aanvoelen.

Is dit het soort leren dat ons in staat stelt te groeien en evolueren?

Meer dan ooit moeten kinderen en volwassenen creatief samenwerken om moeilijke problemen op te lossen. Dit betekent dat je onzekerheid onder ogen kunt zien en kunt accepteren dat je fouten maakt of faalt. Het ontwikkelen van deze vaardigheden vereist een veilige en verzorgende omgeving, en geen thuis-, school- of werkomgeving die wordt beheerst door angst.

Adelbert

Hallo, ich bin Adelbert. Ich bin Nachrichtenautorin und es liegt mir am Herzen, wichtige Geschichten zum Leben zu erwecken. Ich schreibe nun schon seit Jahren und liebe die Herausforderung, die richtigen Worte zu finden, um eine Geschichte auf interessante Weise zu erzählen. Meine Lieblingsthemen sind Politik und aktuelle Ereignisse, und ich bemühe mich, den Lesern genaue Informationen zu liefern, die ihnen helfen können, fundierte Entscheidungen zu treffen. Wenn ich nicht schreibe, genieße ich es, neue Orte zu erkunden und neue Leute kennenzulernen.
Schaltfläche "Zurück zum Anfang"