Welt

Gevaar of wetenschappelijke vooruitgang? Waarom NGT’s, de “nieuwe GGO’s”, voor controverse zorgen

Het Europees Parlement debatteert dinsdag over een versoepeling van de regelgeving rondom NGT, nieuwe genetisch gemodificeerde organismen die volgens hun aanhangers het mogelijk zouden maken de Europese landbouw te versterken. Hun tegenstanders beweren dat de risico’s die zij met zich meebrengen voor de gezondheid en het milieu slecht worden ingeschat.

Maïs beter bestand tegen droogte, tarwe arm aan gluten, tomaten resistent tegen bepaalde ziekten… Zullen deze planten, waarvan het genoom is aangepast, binnenkort kunnen groeien op Frans-Europese velden? Het Europees Parlement moet vanaf dinsdag 6 februari een besluit nemen over de regelgeving rond NGT, zaden die genetisch gemodificeerd zijn met behulp van nieuwe wetenschappelijke technieken. “Nieuwe GGO’s”, hekelen sommigen. Een oplossing voor de toekomst om ons aan te passen aan de klimaatverandering en concurrerend te blijven op de internationale markt, verzekeren anderen.

De eerste genetisch gemodificeerde organismen (GGO’s), die begin jaren 2001 werden ontwikkeld, hadden betrekking op het wijzigen van de kenmerken van een plant door de genen van een andere soort ernaar over te brengen in het laboratorium – transgenese, in wetenschappelijke taal. Een proces dat altijd aanleiding heeft gegeven tot ernstige zorgen, zowel wat betreft de ethische gevolgen als de impact op de gezondheid van de consument en de biodiversiteit. Op enkele uitzonderingen na is het gebruik en de marketing ervan in de EU verboden.

Een GGO, of niet ?

NGT, of ‘nieuwe genomische technieken’, zijn de afgelopen jaren ontstaan ​​dankzij de CrispR-technologie, een ‘moleculaire schaar’ die in 2020 de Nobelprijs voor de Scheikunde opleverde voor de Franse Emmanuelle Charpentier en de Amerikaanse Jennifer Doudna, die een nauwkeurige modificatie van een DNA mogelijk maken reeks.

Net als bij traditionele GGO’s gaat het om het genetisch modificeren van een soort, maar deze keer zonder dat er een andere soort bij betrokken wordt: CrispR zal het mogelijk maken om het specifieke gen uit een plant te verwijderen, een ander aan te hechten of genen kunstmatig over te dragen tussen organismen van dezelfde soort. Op deze manier zal het mogelijk zijn om enkele van zijn kenmerken te activeren of, integendeel, te remmen.

Zie ookNBT’s, GGO’s?

Het toepassingsgebied van deze technologie in de agrarische wereld lijkt immens: een plant kan in theorie langer eetbaar blijven, meer smaak hebben, maar vooral beter bestand worden tegen klimatologische gevaren of ziekten en dus minder fytosanitaire producten nodig hebben. Grote vraagstukken in een tijd waarin de klimaatverandering de sector hard treft en de ecologische transitie steeds urgenter maakt.

“Al jaren geven we de voorkeur aan plantenvariëteiten die beter bestand zijn tegen klimatologische gevaren, ziekten of gebrek aan water door middel van plantenselectie en we kruisen soorten om te proberen specifieke kenmerken te verkrijgen”, herinnert Rémi Bastien, vice-president van de Franse Unie van Zaadfabrikanten. “Dit proces is hetzelfde, behalve dat, wanneer de traditionele selectie van planten willekeurig is en lang duurt, deze technologieën ons in staat zullen stellen om veel sneller en op een veel preciezere manier te verkrijgen wat we zoeken”, verwelkomt hij.

Zo is er in 2016 in het Midden-Oosten een nieuwe ziekteverwekker opgedoken die tomaten aantast. We zijn er nog maar net in geslaagd een ras op de markt te brengen dat er resistent tegen is. Het proces heeft acht jaar geduurd. NGT zou de zaken hebben versneld.” hij gaat door.

Volgens Jérôme Enjalbert, geneticus en onderzoeksdirecteur bij het National Research Institute for Agriculture, Food and the Environment (INRAE), “zijn dit nog steeds GGO’s”. “We mogen niet met woorden spelen. Vanaf het moment dat we in het laboratorium vrijwillig een deel van de DNA-sequentie van een organisme herschrijven en een mens gerichte manipulaties uitvoert op het genoom, is er sprake van een GGO.”

“Mis de afslag niet”

Sinds 2018 worden NGT’s door de EU beschouwd als GGO’s en onderworpen aan dezelfde regelgeving. Maar terwijl deze laatste inmiddels zijn goedgekeurd in de Verenigde Staten, in verschillende landen in Latijns-Amerika en in Azië, en honderden projecten over de hele wereld in ontwikkeling zijn, heeft de Europese Commissie besloten het onderwerp weer ter tafel te brengen. in juli.

Er wordt nu voorgesteld om twee categorieën NGT te onderscheiden. De eerste groep zou bestaan ​​uit planten die minder dan twintig genetische modificaties hebben ondergaan, die allemaal waarschijnlijk op natuurlijke wijze of via traditionele plantenveredeling voorkomen. Omdat ze geacht worden geen negatieve gevolgen te hebben voor de gezondheid en het milieu, zouden ze ontsnappen aan de beperkingen die wegen op GGO’s en zouden ze eenvoudigweg in een openbare databank worden geregistreerd. Omgekeerd zouden de overige NGT’s, categorie 2, worden beschouwd als GGO’s met drastische wetgeving. Tenslotte kon geen enkel product van NGT het etiket ‘biologisch’ dragen.

“Deze aanpak zou de EU een regelgevingskader geven dat dicht bij wat al bestaat in deze landen ligt en zou ons in staat stellen de verschuiving op de internationale markt niet te missen”, verwelkomt Rémi Bastien. „We werken nog steeds aan nieuwe technologieën, maar de projecten vermenigvuldigen zich en het is noodzakelijk dat we de trein niet missen. Onze concurrentiepositie staat op het spel.“

Gebrek aan gegevens en traceerbaarheid

Toen de discussies in Brussel werden hervat, wees Jérôme Enjalbert echter op de vele beperkingen en vragen die er nog waren. „CrispR is een moleculaire schaar en we maken er steeds schonere aanpassingen mee. Ondanks alles blijft het een nieuwe technologie en zijn er off-target effecten die we niet volledig onder controle hebben“, zegt hij.

Een observatie gedeeld door het Franse gezondheidsagentschap Anses, in een rapport gepubliceerd in december: “Deze technieken kunnen leiden tot veranderingen in de biologische functies van planten (waar geen rekening mee wordt gehouden). We kunnen niet uitsluiten dat ze risico’s voor de gezondheid en de milieu”, kunnen we lezen.

Bovendien vreest Jérôme Enjalbert dat deze NGT’s zullen leiden tot standaardisatie van de landbouw. „Het GGO-risico betekent ook de verspreiding van bewerkte variëteiten die de gecultiveerde diversiteit verpletteren en landbouwlandschappen standaardiseren. Dit is echter essentieel op de lange termijn (om de diversiteit aan soorten in stand te houden). Vooral omdat we weten dat parasieten zich in de levende wereld aanpassen. Een plant die vandaag resistent is, is dat morgen misschien niet meer.“

Een angst overwonnen door Rémi Bastien: „Deze processen komen neer op hetzelfde als natuurlijke plantenselectie, er is geen reden waarom de planten die eruit voortkomen zich anders gedragen. En diversiteit vormt de kern van ons beroep. Voor ons gaat het erom door te gaan om rassen aan te bieden die zich aanpassen aan de lokale realiteit.“

Nog een angst: het ontbreken van traceerbaarheid. Gemodificeerde zaden lopen het risico andere aangrenzende gewassen te besmetten. Het is in dit stadium echter onmogelijk om te weten of een plant afkomstig is van een NGT of besmet is, bevestigt Jérôme Enjalbert. “Tot slot is het puur economisch gezien van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat deze zaden niet door enkele multinationals in beslag worden genomen ten koste van veredelaars en kleine telers”, besluit de specialist.

Voorzorgsmaatregel

Geconfronteerd met al deze vragen roept Jérôme Enjalbert op tot handhaving van het voorzorgsbeginsel. „Deze technologieën zouden goede hulpmiddelen kunnen zijn. Op voorwaarde dat voorzichtigheid de boventoon voert. Voordat we het gebruik van NGT uitbreiden, moeten we met een paar soorten experimenteren en echte impactstudies uitvoeren om het agro-ecologische voordeel en alle gevolgen voor de gezondheid en het milieu te meten“, besluit hij.

Geconfronteerd met het debat lijken de landen van de Europese Unie verdeeld. Ongeveer vijftien staten, waaronder Frankrijk, zien de NGT als een “belangrijk instrument” voor aanpassing aan de klimaatverandering, maar Duitsland, Oostenrijk en zelfs de landen in Oost-Europa trekken aan de bel en benadrukken de zorgen die deze nieuwe technologieën met zich meebrengen.

Adele

Grüße, das ist Adele. Als Nachrichtenjournalist setze ich mich dafür ein, bedeutende Geschichten zum Leben zu erwecken. Ich schreibe schon seit langem und genieße die Herausforderung, die perfekten Worte zu finden, um eine Geschichte auf fesselnde Weise zu vermitteln. Politik und aktuelle Ereignisse gehören zu meinen Lieblingsthemen, über die ich schreibe, und ich arbeite hart daran, den Lesern genaue Informationen zu geben, damit sie kluge Urteile fällen können. Wenn ich nicht schreibe, reise ich gerne und knüpfe Kontakte zu neuen Leuten.
Schaltfläche "Zurück zum Anfang"